Ciemna strona Księżyca - Andre Biberstein

Kup ebooka

10.10 zł
8.38 zł (10,10 zł najniższa cena z 30 dni)

-
Proszę czekać

Rozdział 6. Księżyc strzela

Równolegle do bitwy przy Argusie 4 - Luna

Na Lunie alarm przyszedł bez syreny.

Syreny były dla ludzi. Dla serca, które musiało gwałtownie przyspieszyć, dla mięśni potrzebujących rozkazu starszego niż język, dla wszystkich prymitywnych odruchów, które przetrwały w człowieku mimo statków międzygwiezdnych, bram energetycznych i sztucznych inteligencji. W Aitken alarm zaczął się od czegoś gorszego: od ciszy.

Na pięć sekund zamilkły wentylatory w dolnym korytarzu.

Ludzie podnieśli głowy niemal równocześnie. W bazie, w której szum powietrza był obecny od lat jak drugi oddech, pięć sekund bez wentylacji brzmiało jak zamknięcie dłoni na ustach. Piątek poczuła, jak wilgoć z własnego oddechu zostaje pod językiem. Kiedy wentylatory ruszyły ponownie, z kanału dobiegła woń smaru z prowadnic.

Światło zmieniło barwę.

Zamiast zwykłego białego blasku albo czerwieni alarmowej przyszła głęboka, martwa bursztynowość; cała baza wyglądała jak zatopiona pod powierzchnią starego, skamieniałego morza. Na ścianach, między kablami, awaryjnymi prowadnicami i płytami wzmacniającymi położonymi na obcej strukturze, pojawiły się komunikaty ODRY.

Nieautoryzowane obiekty desantowe.

Wektor: pas asteroid - luna.

Liczba obiektów potwierdzona: 304.

Czas do pierwszego wejścia w strefę ognia: 00:06:41.

Pułkownik Anna Piątek stała w centrum obrony Aitken, w pancerzu bojowym, z hełmem dociśniętym do boku i maską tlenową zawieszoną przy pasie. Od kilku godzin pozostawała na nogach. Zmęczenie już dawno weszło w ciało, ale siedzenie mogło przypomnieć mięśniom, że mają prawo odmówić.

Pancerz obcierał ją pod lewym ramieniem. Od rana ignorowała to miejsce, lecz teraz materiał ochronny zdążył zedrzeć skórę i przy każdym ruchu czuła cienkie pieczenie. Miała też zdrętwiałe palce prawej dłoni od trzymania hełmu i kolejnych kubków z wodą. Nie była to rana godna raportu. Właśnie takie drobiazgi przypominały jej, że dowódca nadal ma ciało, choć mapa wymaga, żeby zachowywał się jak czysta decyzja.

Przed nią wisiał obraz Księżyca.