Osiemnaste urodziny

Życie kołysze się jak huśtawka,

która nie chce się zatrzymać.

Chwile radosne, chwile smutne

wznoszą się i opadają tak nagle.

Poznajecie zmieniający się świat

od osiemnastu barwnych lat,

wraz z nami, waszymi rodzicami,

idziemy naprzód - wspólnymi siłami.

Jak maleńkie byłyście pierwszego dnia.

Zamykamy oczy - wszystko wraca:

widzimy śliczne, różowe buzie,

czujemy ciche bicie serduszek.

Pierwsze chwile, pierwsze spojrzenia

bardzo głęboko w nas pozostały.

Często wracają we wspomnieniach,

w rozmowach, myślach i naszych snach.

Księga życia rosła strona po stronie,

i wpadały do niej wciąż nowe zapisy:

pierwsze uśmiechy, pierwsze kroki,

pierwsze słowa, pierwsze zachwyty.

Pierwszy wasz dzień w przedszkolu,

w szkole, w liceum - krok po kroku,

pierwsze rozterki, chwile niepokoju,

pierwsze łzy w codziennym biegu.

Pierwszy prawdziwy bunt i złość

stawały się jasnym zrozumieniem,

że przez różne ścieżki prowadzi los,

a nie zawsze są naszym marzeniem.

Gdy pojawiały się trudności, choroby,

spieszyliśmy zawsze z pomocą,

jak tylko umieliśmy najlepiej,

oddając serca z całą nadzieją.

Dziś, gdy przekraczacie próg dorosłości,

wiecie już dobrze - możecie na nas liczyć.

Jesteśmy z wami, cokolwiek się wydarzy,

jesteśmy z naszymi kochanymi trojaczkami.

Rzewuszki, 3 stycznia 2026