Przedmowa
Choć Awantury arabskie należą dziś do mniej oczywistych wyborów wśród utworów Kornela Makuszyńskiego, kryją w sobie wszystko to, co czyni jego pisarstwo tak rozpoznawalnym: żywy humor, lekkość opowiadania i nieustanną gotowość do przygody. Książka powstała w okresie, gdy Makuszyński chętnie sięgał po egzotyczne scenerie, traktując je jako pretekst do zabawy konwencją powieści awanturniczej. Inspiracją były zarówno jego własne podróże, jak i fascynacja literaturą podróżniczą, która w dwudziestoleciu międzywojennym przeżywała swój rozkwit.
Co ciekawe, Awantury arabskie nie miały być początkowo klasyczną powieścią przygodową. Makuszyński planował tekst bardziej satyryczny, komentujący europejskie wyobrażenia o Oriencie. Z czasem jednak humor i temperament bohaterów przejęły kontrolę nad narracją, a książka przekształciła się w pełną werwy historię, w której ironia i sarkazm miesza się z czystą radością opowiadania.
Warto pamiętać, że Awantury arabskie powstawały równolegle z innymi, dziś znacznie bardziej znanymi dziełami autora. To właśnie w tym okresie Makuszyński stworzył swoje najbardziej lubiane książki: Szaleństwa panny Ewy, Pannę z mokrą głową, Awanturę o Basię, a nieco później - kultowego Szatana z siódmej klasy. Do tego grona należy również jedna z najbardziej rozpoznawalnych postaci polskiej literatury dziecięcej: Koziołek Matołek. Jego przygody, zilustrowane przez Mariana Walentynowicza, stały się fenomenem kulturowym - nie tylko dzięki humorowi, ale też dzięki niezwykłej energii, z jaką Makuszyński potrafił opowiadać o wędrówkach, poszukiwaniach i nieustannym dążeniu do celu. W pewnym sensie Awantury arabskie i perypetie Koziołka Matołka łączy wspólna nuta: przekonanie, że świat jest pełen niespodzianek, a każda droga - nawet najbardziej kręta - może prowadzić do czegoś dobrego.
Czytelnik, sięgając po Awantury arabskie, wchodzi więc w świat, w którym egzotyczna sceneria jest tylko tłem dla tego, co u Makuszyńskiego najważniejsze - przygody, humor i nieustanne przekonanie, że nawet największy kłopot może stać się początkiem czegoś dobrego. To książka, która nie tylko bawi, ale też pokazuje że wielcy pisarze mają swój oryginalny, charakterystyczny styl. Czytanie Makuszyńskiego to sama przyjemność.
Więcej informacji o samym autorze w skróconej biografii na końcu książki.
