102 lekcje o relacjach. O bliskości, granicach i tym, co nas łączy - Anna Mochnaczewska

Kup ebooka

54.90 zł
43.92 zł (54,90 zł najniższa cena z 30 dni)

-
Proszę czekać

WSTĘP

Relacje są z nami od samego początku. Rodzimy się całkowicie zależni od innych ludzi, a potem przez całe życie próbujemy się z nimi i ze sobą jakoś ułożyć. Nasze losy toczą się różnie. Spotykamy na swojej drodze rozmaite osoby, wchodzimy w związki, tworzymy rodziny, pracujemy z innymi, z niektórymi się rozstajemy, innych tracimy, jeszcze inni zostają z nami na lata. Relacje są nieodzowną częścią naszego życia. Potrafią nam dawać poczucie bezpieczeństwa, bliskość, radość i wsparcie. Ale potrafią też boleć, ograniczać, odbierać pewność siebie. W jednych możemy czuć się bardziej sobą, w innych zaczynamy siebie pilnować, wycofywać się. Mają wpływ na to, jak postrzegamy samych siebie.

Przez dwadzieścia lat pracy jako psychoterapeutka wiele razy obserwowałam, jak bardzo przeglądamy się w oczach innych ludzi. To, z kim jesteśmy i jak jesteśmy traktowani, jak sobie w tym radzimy, często staje się ważnym kontekstem tego, jak czujemy się sami ze sobą. Jednocześnie każdy z nas wchodzi w relację z własną historią. Z tym, czego nauczył się o bliskości, czego się boi, czego potrzebuje, przed czym nauczył się chronić i czego unikać. Im dłużej pracuję z ludźmi i im dłużej sama żyję, tym mocniej wierzę w jedno: jest wiele scenariuszy dobrego życia. Nie ma jednego właściwego sposobu na bycie blisko. Nie wszyscy potrzebujemy tego samego, odmiennie okazujemy zaangażowanie, uczucia, rozwiązujemy konflikty czy budujemy swoje życie. A jednak pod tymi różnicami jest wiele rzeczy, które nas łączą. Potrzeba bycia ważnym dla kogoś, bycia zauważonym, wysłuchanym, traktowanym z szacunkiem i życzliwością. Potrzeba przynależności, ale też możliwości pozostania w tym sobą. Możemy bardzo różnie układać sobie życie, ale większość z nas chce mieć w nim ludzi, przy których czuje, że nie jest sama.

Ta książka nie jest poradnikiem. Nie znajdziesz w niej przepisu na dobry związek ani instrukcji, jak stworzyć idealną relację. Chciałabym, żeby 102 lekcje o relacjach były raczej zaproszeniem do zatrzymania się przy sobie i przy ludziach, z którymi jesteś. Do przyglądania się temu, co dzieje się między wami, lepszego rozumienia własnych reakcji, potrzeb i granic. Do szukania zmian, które są dobre właśnie dla ciebie, a nie takich, które pasują do czyjegoś wyobrażenia o tym, jak powinno wyglądać dobre życie. Jak w przypadku moich poprzednich książek, odradzam przeczytanie jej od deski do deski w jeden weekend. Spróbuj jednej lekcji dziennie. Zatrzymaj się przy niej. Podkreślaj zdania, które do ciebie przemówiły. Rób notatki (też na marginesach książki). Dopisz własne doświadczenia.... A potem, za jakiś czas, wróć do swoich zapisków. Możliwe, że odkryjesz w nich coś nowego, albo że coś, co dziś wydaje ci się ważne, za rok odczytasz zupełnie inaczej.

Możesz również czytać tę książkę z kimś. Z partnerką lub partnerem, przyjaciółką, przyjacielem, kimś z rodziny. W świecie, w którym jesteśmy ciągle zajęci i mamy coraz mniej czasu na zwyczajne bycie ze sobą, czasem trudno nawet zacząć rozmowę o czymś innym niż to, co trzeba zrobić, kupić, odebrać i załatwić. Niech te lekcje staną się pretekstem, żeby po prostu ze sobą porozmawiać. O tym, jak każde z was je rozumie, z czym się zgadza, a co widzi zupełnie inaczej. Jakie własne doświadczenie przychodzi mu do głowy. Bo ta książka nie jest tylko o relacjach miłosnych. Jest o wielu ludziach, których spotykamy w życiu, i o wielu rodzajach bliskości. Jest o tych, którzy są z nami od lat, i o tych, których mamy obok krócej. O relacjach, które nas karmią, które są trudne i od których czasem trzeba odejść. Jej lektura ma zachęcić do szukania swoich ludzi, dawać odwagę, żeby nadal wychodzić do innych z otwartością, nie zapominając przy tym o sobie.

Mam poczucie, że żyjemy w czasach, w których wiele osób jest bardzo samotnych. Dlatego chciałabym, żeby ta książka przypominała również o tym, że potrzebujemy siebie nawzajem. Nie zawsze będziemy się rozumieć, pasować do siebie, nie każda relacja zostanie z nami na zawsze. Ale wciąż możemy spotykać ludzi, od których dostaniemy życzliwość, ciepło i wsparcie. I sami możemy być takimi ludźmi dla innych. Chciałabym, żeby ta książka - podobnie jak poprzednie - była trochę jak przyjaciel. Żeby można było do niej wrócić wtedy, kiedy coś w relacjach uwiera, kiedy czegoś nie rozumiesz, szukasz odpowiedzi, ale też wtedy, gdy po prostu masz ochotę znów przyjrzeć się sobie trochę uważniej. A jeśli po przeczytaniu którejś z tych lekcji poczujesz trochę więcej ulgi, ciepła albo zrozumienia - dla siebie lub dla drugiego człowieka - to znaczy, że zrobiła dokładnie to, po co ją napisałam.

Na koniec chciałabym podziękować mojej rodzinie. Z Wami mogę góry przenosić. Łukasz, Kalina, Berni, Soja, Mulan i Neko - jesteście moją przystanią. Kocham Was.

Moi przyjaciele to też moja rodzina. Dziękuję Wam, że jesteście. Cudownie być członkiem tego samego plemienia. Dziękuję. To ogromnie dodaje odwagi i daje spokój. I choć los nas czasem rzuca w różne strony świata, to i tak zawsze się znajdujemy.

Ania

5

Bywa, że im więcej konfliktów pojawia się w relacji, tym częściej zaczynamy patrzeć na drugą osobę przez pryzmat przekonań, które na jej temat sobie tworzymy. Pomyśl, co pojawia się w twojej głowie, kiedy "odpalasz się" na swojego partnera lub partnerkę. W dalszej kolejności zastanów się, czy gdy między wami jest dobrze, to nadal masz ochotę określić tę osobę tak samo. Bardzo często odpowiedź brzmi: nie. Kiedy dochodzi do kłótni lub sprzeczki, spróbuj zauważyć, jakie myśli pojawiają się w twojej głowie na temat drugiej osoby. Mogą one brzmieć na przykład tak: "Ona mnie kontroluje", "On jest kompletnie nieogarnięty", "Jak zwykle wszystko muszę za niego/nią robić".

Dlaczego tak ważne jest zwracanie uwagi na te myśli? Ponieważ w sytuacjach konfliktowych pojawiają się one bardzo szybko i często jest ich naprawdę dużo. Bywają niezwykle mocne i to właśnie one wpływają na to, jak interpretujemy zachowanie drugiej osoby. A im bardziej wierzymy w tę pierwszą interpretację, tym łatwiej o złość, kłótnię i gwałtowną reakcję, a w konsekwencji - o utrwaloną niechęć. Nie zostaje już przestrzeń, żeby zatrzymać się i sprawdzić, czy ta myśl rzeczywiście stuprocentowo pasuje do danej osoby.

Co więc możesz zrobić? Jeśli wyłapiesz takie myśli, spróbuj wrócić do nich wtedy, gdy emocje już opadną. Zastanów się, czy przekonanie: "Mój partner jest życiowym nieogarem", rzeczywiście opisuje go jako człowieka. Być może w niektórych sytuacjach naprawdę jest ci trudno, bo musisz go ratować, przypominać mu o różnych sprawach albo przejmować część jego obowiązków, ale czy to oznacza, że taki jest zawsze? Zapewne łatwo uda się wymienić też obszary życia, w których radzi sobie całkiem dobrze. Zachęcam cię do świadomego demontażu tego rodzaju przekonań. Nie do zbierania kolejnych dowodów na to, że są prawdziwe, bo to nie będzie służyć ani relacji, ani rozmowie. Wręcz przeciwnie - będzie utrwalać jednostronne patrzenie na drugiego człowieka. Oczywiście w chwili, gdy emocje są bardzo silne, takie racjonalne podejście może być trudne. Ale kiedy opadną, warto wrócić do swoich myśli i zadać sobie pytanie: "Czy patrzę na mojego partnera takim, jakim jest, czy przez pryzmat przekonania, które na chwilę przejęło stery?". Bywa, że właśnie świadomy demontaż pierwszej interpretacji staje się początkiem zupełnie innej rozmowy.