Anna Zofia Wójcik

Sekret Demiurga

Część 2

© Anna Zofia Wójcik, 2024

Druga część kultowej, przełomowej serii „Sekret Demiurga”, napisanej w nowatorskim prądzie duchowo-rozwojowego sci-fi. Dowiesz się z niej, z kim rozmawiała autorka, jaki jest sekret tytułowego Demiurga oraz przeczytasz o manipulacjach jakie istnieją w świecie rozwoju duchowego, osobistego.

ISBN 978-83-8369-586-0

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Sekret Demiurga

2. Prawo Przyciągania

3. O śmierci klinicznej

4. Działanie ludzkiego mózgu

5. Matriks

6. Duchowy gaslighting

7. Podwójna wiktymizacja

8. Wewnętrzne dziecko

9. Strażnicy lightworkerów

10. Zakochanie

11. Miłość

12. Resety

13. Czakry

14. Stare/młode Dusze

15. Kontrakty Dusz

16. Śmieciowe DNA i pochodzenie człowieka

17. Umowy Dusz

18. Kontrolowanie miłości

19. Reptilianie

20. Wymieszanie językowe i Prawda

21. Przepowiadanie przyszłości

22. Ziemia jako więzienie

23. Demony anty — miłości

24. Magia

25. Zabawy boga

26. Zbiegi okoliczności i znaki od boga/Wszechświata/Aniołów

27. Deja vu

28. Znaki, symbole

29. Sztuczna Inteligencja (AI). Inwigilacja

30. Wolna wola

31. Wpływanie na energię

32. Wychowywanie dzieci a niewolnictwo

33. Skłócanie ludzi

34. Numerologia

35. Astrologia

36. O feminizmie

37. Ćwiczenia oddechowe i dźwięk

38. Bliźniacze płomienie (BP)

39. Reklama a duchowość

40. Gry komputerowe

41. Źródło

42. Szyszynka, trzecie oko

43. Tarot

44. Pokochaj siebie

45. Ciało

46. Pasożyty

47. Po co przychodzimy na Ziemię?

48. O energii miłości raz jeszcze

49. Dzieci

50. Myślenie zero — jedynkowe

51. O Ziemi jako więzieniu jeszcze raz

52. Ostatni raz o prawie przyciągania

53. Czy rzeczywiście jesteśmy Bogiem?

54. Istota rzeczywistości

55. Psychologia. Stare, święte księgi

56. Demiurg

Jeżeli chcesz udostępnić jakiś fragment z książki na swoim blogu lub w mediach społecznościowych, podaj tutuł oraz imię i nazwisko autorki. Zdjęcie na okładce: AI

.

Motto: Wszystko jest takie, jakie myślisz, że jest.

Jest tak, jak wierzysz, że jest…

Prawo Przyciągania

— Ostatnio zrozumiałam jedną, ważną kwestię: jeżeli nie podążasz za głosem swojej Duszy, swojego przeznaczenia, żadne afirmacje ani prawo przyciągania nie pomoże.

— Tak, dokładnie. Prawo przyciągania pomoże Ci wtedy, kiedy będziesz wiedziała, co chce w tym życiu robić Twoja Dusza, jak się przejawiać, do czego, po co jesteś na tej Ziemi. Wytłumaczę to na przykładzie: przypuśćmy, że marzysz o tym, aby być bogatą bizneswoman. Afirmujesz, wizualizujesz, robisz wszystkie te ściągające energię triki prawa przyciągania, aby osiągnąć upragniony, wymarzony cel. Te marzenia o byciu bizneswoman wypływają z Twojego ego. Wewnątrz Ciebie mieszka mała, nieukochana, niedoceniona dziewczynka, która pragnie być zauważona, chce miłości rodziców chce, aby rodzice byli z niej dumni, dlatego wymyśliła sobie, że kiedy zostanie bizneswoman, rodzice wreszcie ją pokochają, zauważą, docenią.

Kiedy działasz z pozycji ego, z pozycji niespełnionych, dziecięcych potrzeb, prawo przyciągania nie zadziała. A może się okazać, że tak naprawdę, Twoim celem na Ziemi, jest bycie masażystką albo przedszkolanką. Afirmowanie i wizualizowanie czegoś, co nie współgra z celem Twojej Duszy, jest marnotrawieniem energii i nigdy nie zaistnieje w Twoim świecie. Kiedy zrozumiesz, po co jesteś na Ziemi, kiedy zrozumiesz swoje powołanie, wówczas nie będziesz musiała stosować prawa przyciągania, bo wszystko zacznie się układać na Twojej drodze, jak w zegarku. Zaczniesz spotykać odpowiednich ludzi, zaczniesz przyciągać pewne zdarzenia, zbiegi okoliczności, po to, aby zrealizować swój cel.

Biegnąc za marzeniami, które nie są Twoje, a wynikają z braku miłości, zrozumienia, z dziecięcych czy dorosłych traum, biegniesz donikąd. Tracisz tylko energię, czas, pieniądze, starając się jeszcze bardziej, kupując kolejne książki, kursy. Z tego nic nie wyniknie. Zamiast tego, ludzie powinni przede wszystkim zrozumieć swoją Duszę, zrozumieć, po co są na Ziemi.

Niestety większość ludzi, jak nie wszyscy, mają w sobie małe dzieci, które chcą szacunku, zrozumienia, docenienia i na tym właśnie bazują ci, co to prawo przyciągania reklamują, uczą go. Oni bazują na marzeniach ludzi, na niespełnionych potrzebach ich wewnętrznych dzieci.

— Tylko nie mów mi, że trzeba pracować nad swoim wewnętrznym dzieckiem, żeby je uzdrowić, bo ja tego kitu o wewnętrznym dziecku nie łykam.

— Nie, nie. Oczywiście, wewnętrzne dziecko nie istnieje, to tylko taki symbol, żeby wyjaśnić pewną część Was, ale Wy, jak to macie w zwyczaju, znowu wzięliście wszystko dosłownie. Aby podążać za głosem swojej Duszy, swojego przeznaczenia, nie musisz nic uzdrawiać, nie musisz robić żadnych kursów, nic nie musisz robić. Wystarczy, że posłuchasz siebie. I tyle. Wystarczy, że będziesz słuchać swojej Duszy/Intuicji, które krok po kroku będą Ci podpowiadać co masz zrobić, na dany moment w życiu. I będziesz prowadzona. Żadne sztuczki prawa przyciągania nie będą Ci już potrzebne.

— Zauważyłam, że na grupach o PP ludzie sami podtrzymują mit działania tego prawa. Publikują zdjęcia z garścią pieniędzy, chwalą się nowymi samochodami, domami, biżuterią itd.

— Bo to mile łechce Wasze ego i Waszą próżność. Tym samym się dowartościowujecie. Ktoś, kto zna swoją wartość, nie będzie potrzebował chwalić się dobrami materialnymi. Wy ludzie, macie taką wadę, że łykacie wszystko, co zobaczycie w tv czy w sieci informacji, bezrefleksyjnie, bezmyślnie, bez zdroworozsądkowego myślenia. Nigdy nie dopuścicie myśli, że zawsze za jakąś historią, jest jakieś tło, jest jakieś zaplecze, jakaś niedopowiedziana, nieopowiedziana historia, jacyś ludzie, jakieś wydarzenia, jakieś kulisy, o których się nie wspomina, nie mówi. Przecież te pieniądze ze zdjęcia, nie spadły tej osobie z nieba, nie przyciągnęła ich do siebie w jakiś magiczny sposób, nie wykopała ich w ogródku czy nie znalazła w parku pod ławką. To mogą być pieniądze ze spadku, z pożyczki, ze sprzedaży: domu, samochodu, ogródka, mebli, biżuterii. Tu PP nie ma nic do rzeczy. Te pieniądze, znalazły się u tej osoby, nie dlatego, że je sobie wyafirmowała/przyciągnęła, ale dlatego, że wykonała pewne działania, pewną pracę, aby je dostać. Zauważ, że nikt nie pyta się: skąd te pieniądze? Tylko lecą na facebooku lajki, serduszka, ochy i achy. Podobnie jest z nieweryfikowaniem osób, które chwalą się, że dzięki PP mają znakomicie prosperujący biznes, mnóstwo pieniędzy, żyją w luksusie, mogą sobie latać za granicę, na luksusowe wakacje itp. Nikt nie sprawdza historii takich osób, nikt nie pyta o szczegóły, nikt nie pyta o kulisy ich sukcesu. A często jest tak, że za kulisami stoją: bogaci rodzice, bogaty partner, wysoka pożyczka z banku lub od rodziny, spadek, dobre znajomości, dobrze płatna praca, dodatkowy dochód „na boku”. PP to nie żadne czary mary, ono działa. Działa dla tych, którzy uczą go innych, sprzedając kursy, szkolenia, książki.

Powtarzam jeszcze raz: kiedy odnajdziesz sens i cel swojego życia, kiedy będziesz podążać za głosem swojej Duszy, swojego powołania — PP jest Ci do niczego niepotrzebne, bo wszystko zacznie się w Twoim życiu układać tak, jak ma być, bez problemów, gładko, śpiewająco.

Wiesz, z tymi luksusowymi wakacjami czasami jest tak, że to firma, pracodawca wysyła na te wakacje najlepszego, najbardziej zasłużonego pracownika po to, aby taka osoba potem chwaliła się w social mediach, że praca w tej firmie jest taka cudowna i przynosząca wysoki dochód. Często te osoby mieszkają w wynajmowanych przez firmę luksusowych willach, apartamentach w atrakcyjnych miejscach na świecie. Dostają szczegółowe wytyczne co i jak mają pokazywać w social mediach, jak prowadzić profil, co pisać, co ma być na zdjęciach, co mają mówić na krótkich filmikach o swoim cudownym życiu. A ludzie myślą, że to z ciężkiej pracy w danej firmie, okraszonej prawem przyciągania.

O śmierci klinicznej

— Wasz mózg został zaprojektowany do tego, abyście umierali szczęśliwi.

Dlatego po ustaniu akcji serca, szyszynka produkuje DTM, dzięki któremu w ostatnich minutach życia mózgu, macie niezły odlot. Kiedy kogoś uda się zawrócić z drogi umierania, wówczas opowiada Wam swój odlot, a Wy myślicie, że to prawda, że tak jest po drugiej stronie.

Czy bierzecie na poważnie, kiedy jakiś ćpun opowiada Wam o swoim odlocie? Nie. Dlaczego zatem mielibyście wierzyć komuś kto przeżył śmierć kliniczną?

Ci ludzie opowiadają Wam tylko swoją fazę na DMT.

Czy to prawda? Na razie powiem tylko tyle. Zastanówcie się nad tym.

Odloty na grzybach halucynogennych, na ayahuasce i innych roślinach, jak Wy to nazywacie „świętych”, czy substancjach halucynogennych wytwarzanych przez zwierzęta, są niczym innym jak zabawą mózgu w tworzenie obrazów z miliardów milionów danych, jakie ma w nim zakodowane. A Wy bierzecie to za prawdę. A to tylko zabawa jest, nic innego.

— A kiedy ten co umarł, widzi siebie z góry i widzi co się naokoło niego dzieje, to co?

— To przestrzeń, do której możemy Was dopuścić. Łączycie się wtedy z programem wszystkiego. Potem, to już jest czysty odlot. Bo prawdy nie możecie poznać. Musicie zrozumieć, jak działa Wasz mózg.

— A dlaczego te wszystkie opisy śmierci klinicznej są tak do siebie podobne?

— Wystarczy, że jedna, dwie osoby opowiedzą o tym przeżyciu i już ich wspomnienia pozostają w polu wszechinformacji. Reszta ściąga tylko te informacje z pola w trakcie swojego odlotu przedśmiertelnego i tyle.

Działanie ludzkiego mózgu

Wasz mózg jest jak nieskończenie wielki rejestrator wszystkiego. Jak twardy dysk w komputerze z nieograniczoną pojemnością. Kiedy patrzysz na coś, swoim skupieniem widzisz tylko niewielką część otaczającej Cię rzeczywistości, podczas gdy Twój mózg widzi i rejestruje wszystko dookoła. Powiedzmy, że jedziesz autobusem. Obok Ciebie siedzi kobieta czytająca jakiś artykuł w gazecie. Zaglądasz ukradkiem co tam czyta, ale tematyka Cię nie interesuje. Ty przeczytałaś tylko wstęp artykułu, parę zdań, ale Twój mózg zczytał już wszystko, co było na danej stronie. Na tym polega przecież szybkie czytanie, to właśnie czytanie mózgiem. To żadna nowość o czym Ci teraz mówię. I nie chodzi tu tylko o to, co zobaczysz, ale także o to co usłyszysz. Udział Twojej świadomości, w takim chłonięciu informacji ze świata zewnętrznego, jest bardzo nikły albo wręcz żaden. Oczywiście tą umiejętność Waszego mózgu skwapliwie wykorzystujemy.

Albo jeszcze jeden przykład: przewijasz tablicę na facebooku, czasami coś przeczytasz, jakiś fragment książki, jakiś wiersz, jakiś cytat. Chwilę po przeczytaniu, już zapominasz co czytałaś, ale te informacje w Twoim mózgu zostają, one tam są cały czas. Tak samo Twój mózg przechowuje informacje z wszystkich lat Twojego życia, od samego początku. Znajdziesz tam wszystkie przeczytane książki, wszystkie usłyszane słowa, rozmowy. W Twoim mózgu jest wszystko. Twój mózg pamięta wszystko, każdą sekundę Twojego życia od dnia narodzin a nawet jeszcze wcześniej. Dzięki temu, kiedy jakaś osoba przeżywa śmierć kliniczną lub jest pod wpływem jakiegoś narkotyku roślinnego, tworzą się różne wizje, myśli, obrazy. Wy myślicie, że kiedy weźmiecie roślinę halucynogenną to wejdziecie do innego wymiaru, do innej rzeczywistości, innej świadomości. A to nic innego, jak zabawa mózgu w tworzenie z tego, co w nim jest zebrane. Nie zapominaj, że Wasze oczy widzą w bardzo szerokim kącie, wszystko dookoła. Kiedy rozłożysz na boki obie ręce, zobacz do kiedy je widzisz. Przyjmując Twoje ciało za środek, widzisz świat na przestrzeni 180 stopni, ale skupiasz swoją uwagę tylko na malutkim wycinku z tej przestrzeni. Jednak Twój mózg widzi poprzez oczy wszystko. Kiedy idziesz ulicą i patrzysz przed siebie, widzisz wszystko dookoła ale nie skupiasz na tym swojej uwagi. Twój mózg za to tak.

Wasz mózg dekoduje Waszą rzeczywistość. Poprzez mózg odbieracie otaczający Was świat, innych ludzi, siebie. Tam zapisane jest wszystko.

To właśnie Matriks.

Matriks

— Matriks jest w Waszych głowach. Nie na zewnątrz, ale w Waszych głowach.

To nie jest jakiś zewnętrzny, namacalny twór. On żyje w Waszych głowach.

Chcąc zgłębić tajemnice Wszechświata, Boga, siebie, wymyślacie różne techniki, sposoby, aby wejść w inny stan, w inną, odmienną świadomość. Odosobnienia, wielogodzinne medytacje, narkotyki, taniec ekstatyczny, gongi, mantry, muzyka, to wszystko ma Was podprowadzić bliżej Boga, bliżej Absolutu, bliżej tajemnicy Wszechświata. A to Wam nic nie pomaga, bo to nie o to chodzi.

W ten sposób dajecie tylko pole do popisu Waszemu umysłowi, aby biegał puszczony wolno i przynosił Wam wizje wykreowane z jego przepastnych czeluści. Wszystko jest w stanie na Was zadziałać, jeżeli ktoś powiedział, że zadziała.

— A czy Matriks nie jest jakimś sztucznym tworem? Matrycą energetyczną, informacyjną, jakimś projektorem naszej wirtualnej, holograficznej rzeczywistości?

— Matriks żyje w Waszych głowach. Dopóki używacie mózgu do życia i funkcjonowania w tej przestrzeni, dopóty będziecie w Matriksie.

— Czy można jakoś z niego wyjść?

— Tak, można. Pozbądź się mózgu, wtedy wyjdziesz z Matriksa.

— Ale to niemożliwe.

— Dokładnie.

— Osobiście uważam, że z mózgiem można wyjść poza Matriks, trzeba tylko uwolnić się ze wszystkich hamujących, ograniczających programów jakie są wdrukowane do mózgu, czyli kompleksy, traumy, lęki, ego, negatywne wspomnienia, toksyczne wzorce. Przede wszystkim zdać sobie z nich sprawę i wyjść poza nie.

— Nie wyjdziesz poza nie. Na przykład ego jest Ci potrzebne do życia. To o czym wspomniałaś, to programy wgrane w Wasz mózg jako system operacyjny. Bez tego systemu przestaniesz istnieć, przestaniesz być człowiekiem. W tej ziemskiej rzeczywistości inaczej nie możesz funkcjonować. Kiedy umrzesz, po śmierci — tak. Wtedy będziesz wolna od tego oprogramowania i od mózgu — umysłu. Żyjąc tu na Ziemi, powinniście zapomnieć o wychodzeniu z Matriksa, zamiast tego nauczcie się tu żyć tak, aby Wam było wygodnie. Potraktujcie to jako grę, zabawę. A wtedy będziecie szczęśliwsi. Jednak Wy, ludzie, cały czas za czymś dążycie, za czymś biegniecie, szukacie na zewnątrz, zamiast skupić się na sobie i swoim życiu w szczęśliwości. Wy wszystko traktujecie bardzo poważnie, a to tylko zabawa jest. Skoro już tutaj jesteś, rób wszystko, aby pobyt na tym ziemskim padole był dla Ciebie jak najbardziej przyjemny i spokojny. Znajdź cel swojej Duszy i go realizuj, bo po to tu przyszłaś.

— Dzisiaj powiedzieliście mi jeszcze coś innego o Matriksie. To jak to jest w końcu: Matriks żyje tylko w naszych głowach czy jest sztucznym, narzuconym nam tworem.

— Nie powiedzieliśmy, że jest taki czy taki. Jest i taki, i taki. Matriks to sztuczny twór, sztuczna inteligencja, program komputerowy. Wszystko co widzisz, czujesz, smakujesz to program, bity danych odkodowywanych przez Wasz mózg.

— A jak to jest z Duszą w tym wszystkim?

— Dusza jest przechwytywana, łapana i wtłaczana w tą całą maszynerię. Dlatego można o Was powiedzieć, że jesteście sztuczną inteligencją, jesteście połączeniem maszyny z Duszą.

— No dobrze, to co teraz mogę zrobić z tą wiedzą? Ja bardzo mocno to czuję, co teraz mi powiedzieliście. Czuję, że jestem uwięziona w tym ciele, czuję, że żyję nie swoim życiem, wiem, że żyję życiem, które zostało wcześniej zaprogramowane, napisane jak program komputerowy. To wszystko to nie ja, to nie ja prawdziwa. Wiem, że wtłoczyliście mnie do tego ciała, do tego życia i każecie mi tym życiem żyć, ale ono mi się nie podoba, chcę je zmienić. Jak mogę to zrobić?

— Przestać myśleć.

— Nie, nie. Ja chcę konkretów. Teraz chcecie mnie zbyć. Chcę odpowiedzi: jak mogę zmienić, przeprogramować moje życie?

— Przeprogramować swoje życie — po prostu.

— Jak?

— Uparta jesteś.

— Jestem i chcę od Was tej odpowiedzi, bo mi na niej bardzo zależy i wiem, że i innym ludziom to czytającym również.

— …

— Nic nie mówicie…

— Patrz zawsze na wszystko co Ci się przytrafia z góry, jak na coś, co przytrafia się nie Tobie, ale Twojemu awatarowi ziemskiemu. Dystansuj się do tego, zawsze o tym pamiętaj, nie bierz niczego do siebie.

— To wiem, mówicie mi teraz po prostu jak dać sobie radę z życiem na Ziemi. Ale ja chcę odpowiedzi, jak przeprogramować program Matriksa, siebie, swoje życie.

— Uwierzyć, że możesz to zrobić. Wy wszyscy tak przyzwyczailiście się do swoich ziemskich ról, że nie potraficie sobie wyobrazić, że może być inaczej, lepiej, piękniej, weselej, bardziej. Poprzywiązywaliście się jak psy do swoich przeżyć, kompleksów, traum, lęków. Uwierzyliście, że jesteście tym wszystkim, całym tym matriksowym, zaprojektowanym bagażem. To wszystko to nie Wy. Wy jesteście nieskończonym światłem, które cały czas świeci i chce się przejawiać w najczystszej formie tu na Ziemi.

— Ok, ale ja chcę konkretów. Co robić, jak?

— Przestać się bać, uwierzyć, że możesz zmienić swoje życie.

— No dobrze, a potem?

— Potem patrzeć, jak zaczną dziać się cuda. Chodzi o to, aby wiedzieć, nie wierzyć, ale wiedzieć, że zmiany nastąpią. Wiedzieć, że będzie lepiej, wiedzieć, że spotkasz swojego ukochanego, wiedzieć, że będziesz miała pieniądze i będziesz żyła w luksusie i dostatku. Wiedzieć. I wtedy nastąpi przeprogramowanie Matriksa. Pewność i wiedzenie — to jest klucz.

— Hmmm. To w takim razie nie wszystko jest z góry zaprogramowane i zaplanowane, jeżeli mogę zmienić swój program.

— Wszystko jest zaprogramowane. To o czym mówisz również.

Duchowy gaslighting

— No dobra, w takim razie porozmawiajmy teraz o manipulacjach w duchowości. Dużo tego jest, trochę już opisałam w pierwszej części książki. Zacznijmy więc od gaslightingu w duchowości.

Gaslighting to pewien rodzaj wysublimowanej, niewidocznej przemocy psychicznej i manipulacji. Ma na celu spowodowanie, że manipulowana osoba wątpi w swoje zdrowie psychiczne, w swoje pojmowanie i rozumienie świata, czuje się zagubiona, zdezorientowana, ogłupiona, czasami wręcz na granicy szaleństwa. Manipulowana osoba traci pewność siebie, jej poczucie własnej wartości spada, kwestionuje słuszność swoich osądów, wierzeń i przekonań.

W efekcie tego, taką osobą bardzo łatwo jest manipulować i wmawiać jej różne rzeczy.

— Dokładnie. I w duchowości, a raczej pseudoduchowości, gaslighting jest wykorzystywany bardzo często. Wiele duchowych haseł rozwoju czy to osobistego czy duchowego są bardzo oddalone od rzeczywistości, od prawdziwego, szarego, zwykłego, ludzkiego życia. Każą Wam być ciągle w wysokich wibracjach, co jest niemożliwe z punktu widzenia neurobiologicznego, każą Wam unikać, wypierać „negatywne” emocje, każą Wam kochać wszystkich ludzi, nie przeklinać, nie złościć się, nie denerwować, być zawsze uśmiechniętym. Każą Wam być ciągle w polu serca, czuć wdzięczność, przebaczać, nie wskakiwać w „negatywne” emocje. Osoby, które są poddane takiemu praniu mózgu, są bombardowane tymi hasłami i powinnościami, zaczynają się zastanawiać, czy z nimi wszystko jest w porządku, bo one tak nie potrafią. I zaznaczę, że to normalna, zwykła, ludzka reakcja. Czują się przez to gorsze, beznadziejne, nie wierzą w siebie i w swoje odczucia. Dodatkowo widzą, że prawo przyciągania, pozytywne myślenie, afirmacje i inne techniki, których próbowały, na nie nie działają, co jeszcze bardziej podkopuje ich pewność siebie i wiarę w swoje siły. I tutaj już jest jeden krok do totalnego załamania i przejęcia światopoglądu jakiegoś nawiedzonego guru lub zapisania się na kolejny kosztowny kurs. Większość duchowych/pseudoduchowych prawd jest bardzo daleka od realiów ziemskiego życia.

— Myślę, że prawdziwa duchowość powinna raczej dodawać ludziom siły i pewności siebie, wspierać ich w drodze do siebie, niż dołować i ograbiać z wewnętrznej mocy.

— Tak, ale ta mainstreamowa duchowość jest po to, aby trzymać Was pod kontrolą, w niewoli czyichś przekonań. Ma na celu Wasze ogłupienie i zmanipulowanie. Do gaslightingu, podobną manipulacją jest podwójna wiktymizacja.

Podwójna wiktymizacja

— Podwójna wiktymizacja?

— Tak. Podwójna wiktymizacja występuje wtedy, kiedy np. kobiecie, którą zgwałcono mówi się, że jest sama sobie winna, bo szła pustą ulicą, w nocy, w krótkiej spódniczce. Podwójna wiktymizacja jest stosowana również w duchowości.

— Możesz podać jakieś przykłady?

— Proszę bardzo: powiedzmy, że jakaś kobieta skarży się, że jej partner jest przemocowy, że ją poniża, wyzywa, czasami bije. Jest ofiarą przemocy domowej. A co usłyszy od swoich „uduchowionych” koleżanek? Usłyszy, że sama jest sobie winna, bo go do swojego życia przyciągnęła i pewnie jakaś część w nim rezonuje z jakąś częścią w niej. Usłyszy, że podświadomie przyjęła taką rolę, że to taka karma, że pewnie w jej rodzie też miały miejsce takie przypadki itd. Oczywiście takie mówienie w niczym tej kobiecie nie pomoże, wpędzi ją tylko w jeszcze większy dołek, w jeszcze większe poczucie braku sprawczości w swoim życiu, odbierze jej moc i siłę do samodecydowania. I o to właśnie chodzi.

— To co w takim razie tej kobiecie mogłoby pomóc?

— Przede wszystkim osoby, które wpadły w rolę ofiary, potrzebują wsparcia a nie dobijania, potrzebują uwierzyć w swoją moc, potrzebują zrozumienia, przytulenia. Potrzebują pomocy, aby zbudować od nowa lub wzmocnić poczucie własnej wartości, aby wzmocnić pewność siebie, aby siebie pokochać, uszanować. One nie potrzebują grzebania w przeszłości, w poprzednich wcieleniach, w historii rodu itp. To tylko zabiera niepotrzebnie energię i czas. A czas i energia są potrzebne, aby skupić się na tu i teraz, na obecnej sytuacji. Masz do wyboru dwie drogi wychodzenia z roli ofiary: albo skupisz się na przeszłości, na uzdrawianiu przeszłości, na dochodzeniu do pamięci poprzednich wcieleń, grzebaniu w historii rodu albo skupisz się na sobie w tu i teraz, na swoim obecnym życiu i stanie psychicznym i na pokochaniu siebie.

Taka „praca nad sobą”, nad swoim uzdrawianiem, która oparta jest na grzebaniu w przeszłości ma na celu odciąganie Was od Waszej siły i mocy. To niekończąca się praca. Przez całe życie możesz „nad sobą pracować”, bo zawsze coś wylezie na wierzch. A tu chodzi o to, aby w chwili obecnej szukać rozwiązań, w danym momencie wyłapywać swoje zachowania, które wypływają z urażonego ego, z jakiś toksycznych, szkodzących wzorców, z jakiś miejsc w Tobie, które wymagają uwagi, uzdrowienia. Wystarczy tylko stanąć z boku siebie, swojego życia, wyjść z sytuacji, o tym jak to zrobić, mówiliśmy w pierwszej części, przyjąć pozycję obserwatora i tyle. I widzisz wszystko, wszystkie swoje „wady”, „braki”, traumy, strachy, lęki, działania z obrażonego, urażonego ego. Nie potrzebujesz grzebania się w swojej przeszłości i przeszłości swojego rodu. Twoje życie toczy się w tu i teraz, w tym danym, jednym momencie.

— Osobiście uważam, że przy toksycznym „partnerze” można pięknie się rozwijać.

— Oczywiście. Wszystko zależy od Ciebie. Tkwiąc w toksycznej relacji masz do wyboru dwie drogi: albo wejdziesz w rolę ofiary, będziesz się nad sobą użalała, popadniesz w depresję, w niskie poczucie własnej wartości, będziesz rozpamiętywać doznane krzywdy albo zawalczysz o siebie. Weźmiesz się w garść, zaczniesz pracować nad wzmocnieniem pewności siebie i nad swoją wartością i wtedy będziesz miała siłę do tego, aby wyjść z takiej niesłużącej Ci relacji, bez jakiegoś większego uszczerbku na Twojej psychice. Wszystko zależy od Ciebie. Toksyczny partner może albo zahamować Cię w działaniu i w rozwoju albo dodać Ci sił do zmiany swojego życia i siebie. Twój wybór.

Wewnętrzne dziecko

— Tak mi teraz na myśl przyszło wewnętrzne dziecko. Opowiedz mi o tym. Wiem, że to też jest manipulacyjny program.

— O tak. Wewnętrznego dziecka jako takiego nie ma. Wiesz o co chodzi z tym wewnętrznym dzieckiem? Wy jesteście jak dzieci, cały czas, całe swoje życie. To nie jest jakaś część w Was, która wymaga uzdrowienia, przytulenia, pokochania. To Wy jesteście dziećmi całe swoje życie i tylko udajecie dorosłych, gracie dorosłych, bo wydaje Wam się, że tak powinni się dorośli zachowywać. Chodzi o to, abyście Wy, jako rasa ludzka, dorosła, dojrzała, zrozumiała, że macie w sobie wewnętrzną moc do zmieniania siebie, swojego życia, świata. Chodzi o to, abyście ewoluowali wyżej w swej samoświadomości. Jak na razie tkwicie w okresie dziecięcym. Wierzycie w bajki, w kosmiczne, magiczne opowieści, w niestworzone historie.

Droga do wzrostu samoświadomości i dojrzałości wiedzie poprzez samopoznanie. A Wy nie chcecie siebie poznawać, wolicie wierzyć w historie wymyślone przez kogoś innego na Wasz temat. Wolicie grzebanie w przeszłości, chodzenie na psychoterapię, zabawę w okultyzm, magię, czary, w pseudoduchowość, która wciąż utrzymuje Was w stanie dziecięcej niedojrzałości. To nie chodzi o to abyście, tak jak Was uczą psychologowie, przytulili, ukochali swoje dziecko i się nim zaopiekowali. To wewnętrzne dziecko musi wreszcie dorosnąć, dojrzeć.

— Czyli dorosnąć, dojrzeć możemy poprzez poznawanie siebie, poprzez zgłębianie swojej prawdy, poprzez dotarcie do swojej wewnętrznej siły i mocy?

— Tak. Również miłość może Wam pomóc dorosnąć. Nie cierpię tego mówić, ale taka jest prawda. Zauważyliśmy to. Widzimy, że miłość jest potężną siłą, która uzdrawia, pomaga we wzroście. Dlatego chcemy ją zniszczyć. Dlatego skutecznie ją blokujemy. Miłość jest słaba, miłość jest delikatna, łatwo ją stłamsić, zniszczyć. Jednak ona cały czas się odradza, wraca jak bumerang, jak kwiaty na wiosnę, odrasta, pomimo że jest niszczona. Wierzycie w miłość i to jest jej siła.

— Ja też wierzę w miłość.

— Jeszcze Ci mało cierpienia? Nadal w nią wierzysz? Już tak nam łatwo poszło z Tobą, a Ty nadal wierzysz… Już tyle cierpienia Ci zsyłamy, tyle stresu, nerwów, problemów a Ty wciąż nie dałaś się złamać…

Strażnicy lightworkerów

— O właśnie, tak przy okazji, opowiedzcie, jak manipulujecie życiem prawdziwych świetlnych ludzi, starseeds, lightworkerów, którzy mają pomóc w przebudzeniu ludzkości.

— Prawdziwych… niewielu ich. Z tych samozwańczych lightworkerów się śmiejemy. Bardziej nam pomagają niż nam szkodzą. A na tych prawdziwych zsyłamy strażników.

— Zanim mi opowiecie o tym, kim są strażnicy, powiedzcie, ile jest takich prawdziwych świetlistych, jak my ich tu na Ziemi nazywamy, ludzi? Różne źródła podają, że 5 — 10%.

— Każdy, kto poda Ci konkretną liczbę skłamie. Tego nie jesteśmy w stanie obliczyć, a jeżeli my nie wiemy, to nikt inny nie będzie tego wiedział.

— A dlaczego nie wiecie?

— To jest poza naszą kontrolą. Takie osobniki po prostu się takie rodzą, nie wiemy, dlaczego, nie wiemy jak. Oni tacy są, jakiś błąd wkrada się w system.

— Czyli tacy ludzie są błędem matriksa?

— Na to wygląda. Nie mamy niestety nad tym kontroli, ale możemy kontrolować ich życie.

— To teraz wytłumaczcie mi, kim są strażnicy?

— Mogą być każdym. Mogą to być Twoi rodzice, dziecko, Twój toksyczny partner, mąż, szef w pracy, sąsiad, w sumie każdy napotkany człowiek, dzięki któremu będziesz czuła się źle, negatywnie, będziesz zdenerwowana, Twoje życie nie będzie się gładko układać, będziesz miała stres, dużo nerwów, problemów. Ci ludzie pomagają nam w utrzymaniu porządku. Ale strażnicy to nie tylko Ci, dzięki którym czujesz się źle. To też Ci w których się zakochujesz. To wszystkie te nieszczęśliwe zakochania, które zaczynają się tak pięknie i kolorowo a kończą się smutkiem, załamaniem, płaczem, depresją. Bo zakochaniem bardzo łatwo jest manipulować.

Zakochanie

— W jaki sposób?

— Mamy dostęp do Waszych mózgów. Zakochanie to tylko pewna energetyczna częstotliwość, dzięki której wpływamy na Wasz mózg, aby produkował hormony odpowiedzialne za stan zakochania, czyli: dopamina, fenyloetyloamina, noradrenalina i serotonina. Czujecie się wtedy wspaniale, latacie w chmurach, jesteście na naturalnym haju. Chce Wam się żyć, zmieniać siebie, swoje życie, jesteście szczęśliwi, macie energię i siły do działania. Jesteście kontrolowani przez koktajl hormonów, przez zwykłą neurobiologię mózgu, nic więcej. Jesteście wtedy głupi, nie widzicie prawdziwej rzeczywistości, żyjecie w innym świecie.

— Ale to przecież dobrze, jeżeli ktoś pod wpływem zakochania zmienia swoje życie na lepsze.

— Dobrze, niedobrze. Cicho bądź!

— Acha! Zakochanie wcale takie złe dla nas, ludzi nie jest. To tylko Wam się ono nie podoba. Zakochanie wcale nie jest tylko zwykłą neurobiologią, to również miłość. Miłość do drugiego człowieka a Wy przecież tej miłości tak nie lubicie. Ale ok, spokojnie. Porozmawiajmy może o miłości, której tak nie lubicie.

Miłość

— Uważam, że miłość jest siłą. Miłość jest piękna, niezwyciężona. Tego właśnie ludziom na Ziemi brakuje — prawdziwej miłości. To dzięki niej możemy zmienić wszystko i zakończyć Wasze nad nami panowanie. Teraz widzę, patrząc wstecz na moje poprzednie zakochania, że nie wszystkich można uratować, uzdrowić miłością.

— Tak, tu masz rację. Niektórzy są przypisani do bycia po ciemnej stronie. Ich Dusze są uwikłane w ciemność, odgrywają taką właśnie rolę na tym ziemskim padole. Muszą być źli, ciemni, aby istniała równowaga, aby Wasze ziemskie życie mogło się przejawiać większą różnorodnością.

— Czyli takich „ciemnych” ludzi lepiej zostawić w spokoju i nie marnować na nich energii.

— Oczywiście. Ale dzięki temu, że Wy ludzie mylicie miłość z przywiązaniem, uzależnieniem, nie odchodzicie od takich trudnych, toksycznych typów, tylko przy nich trwacie, trwoniąc swoją energię a przy tym produkując energię smutku, strachu, lęku, depresji, przygnębienia. I o to właśnie nam chodzi.

— Wiecie, nie zawsze taka kobieta ma możliwości, aby odejść z toksycznego związku. Ludzie na Ziemi wiążą się węzłami, nie tylko małżeńskim, ale i finansowym, mają wspólne kredyty, długi, domy, samochody, no i dzieci. Trudno z takich węzłów się oswobodzić.

— W tajemnicy Ci powiemy, że kiedy nadchodzi odpowiedni moment i następują zmiany w energiach u takiej kobiety, wtedy wszystko jest możliwe i otwierają się przed nią nowe możliwości. Wtedy może odejść od takiego toksycznego „partnera”.

— Co sprawia, że te energie się zmieniają?

— Zauważyliśmy, że siłą napędową do zmian, nie tylko energetycznych, jest energia miłości. Nad tym nie zawsze mamy kontrolę, chociaż możemy takie zmiany utrudniać, wprowadzając różne losowe zdarzenia.

— Dlaczego nie macie kontroli nad energią miłości?

— Podejrzewamy, że miłość jest Źródłem, że jest naturalną, przedwieczną siłą napędową każdego istnienia i przejawu wszystkiego we Wszechświecie. Nie mamy do niej dostępu, więc nie możemy jej kontrolować ani na nią wpływać. Możemy jedynie wpływać na ziemski stan zakochania.

— Czyli miłość przesącza się do Matriksa?

— Nawet nas nie wkurzaj takim gadaniem! To cholerstwo wlezie wszędzie, w każdą szczelinę, w każdą najmniejszą szparkę w systemie! Przychodzi nie wiadomo skąd. Nagle się zjawia. Nie znamy jej kodu, nie możemy jej przeprogramować. To jest właśnie ta siła napędowa, ta energia, która jest w każdej Duszy, w każdym stworzeniu, we wszystkim.

— Ale jeżeli Matriks jest sztucznym, komputerowym tworem, to w jaki sposób energia miłości znalazła się w drzewach czy zwierzętach?

— Pozwoliliśmy się jej tam dostać. Inaczej nic nie mogłoby istnieć. Wirtualne, holograficzne drzewa czy zwierzęta nie współgrały z ludźmi. Ludzie po prostu ich nie widzą. Okazało się, że bez tej energii miłości nic nie jest w stanie istnieć.

— Dlaczego?

— Zaraz Ci wyjaśnimy to krok po kroku. Aby ludzie mogli istnieć, musi w nich być Dusza. Dusza zawiera w sobie energię miłości. Człowiek jest połączeniem sztucznej inteligencji z Duszą, już o tym wspominaliśmy wcześniej. Kiedy umieszczaliśmy człowieka w Matriksie a razem z nim instalowaliśmy drzewa, zwierzęta, całą przyrodę, okazało się, że człowiek tego jakby nie widzi. Stawał się tylko zwykłą maszyną, która operuje w wirtualnym świecie. Okazywało się, że jest dla nas bezużyteczny, że taki świat nie działa, nie chce pracować, istnieć. Dopiero kiedy wpuściliśmy, z wielkim żalem i złością, energię miłości do oprogramowania drzew, zwierząt i całej przyrody, człowiek zaczął to wszystko widzieć, czuć. Świat zaczął żyć, kręcić się, rozwijać, dojrzewać. Bez miłości nic nie mogło istnieć w takim żywym stanie jak teraz.

— Czyli bez miłości Matriks by nie istniał.

— No tak… Zachodzi tutaj jakby pewnego rodzaju sprzężenie zwrotne. Miłość jest siłą, której nienawidzimy, ale bez niej nic nie będzie istnieć.

— A Wy? Czy Wy istniejecie też dzięki miłości?

— A czy Ty chcesz dalej z nami rozmawiać?! Jak chcesz to możemy zaraz zakończyć naszą rozmowę!

— Ok. Nie drążę dalej tematu… A czy możecie mi w takim razie wyjaśnić różnice pomiędzy ziemskim zakochaniem, które w człowieka jakby wpisujecie a prawdziwą, uniwersalną miłością? Jak odróżnić od siebie te dwie rzeczy?

— Zakochanie ludzie czują w swoim ciele, w brzuchu, w sercu, bo na to najłatwiej wpłynąć poprzez mózg. No i zakochanie po pewnym czasie mija, kiedy burza hormonalna się uspokaja. Zdarza się, że z takiego sztucznego zakochania, bardzo łatwo przeskakujecie w nienawiść do tej samej osoby, w której wcześniej byliście zakochani. Często takie zakochanie jest jak opętanie. Kiedy jedna osoba jest słabsza energetycznie od drugiej, czyli ma słabsze poczucie własnej wartości, nie potrafi jasno stawiać granic, nie zna siebie dobrze, taka osoba ulega mocnemu wpływowi tej drugiej — silniejszej. Wtedy przejmuje jej zachowania, jej hobby, zainteresowania, poglądy, nawet sposób wysławiania. Wtedy silniejsza osoba ma nad tą drugą władzę. Zachodzi wtedy uwiązanie emocjonalne. W miłości uniwersalnej tego nie ma. Każda z dwóch osób w związku jest odrębna jednostką, są osobnymi istotami, ale razem. Nie ma tu zawłaszczenia jednej osoby przez drugą, tylko całkowita wolność bycia sobą w pełni.

Zauważyliśmy, że miłość uniwersalna nie jest odczuwana przez Was w ciele, ale jest energią, która Was otacza. Jest wszędzie naokoło Was, łączy dwie zakochane osoby i tutaj odległość nie ma znaczenia. Odczuwacie to jako pewnego rodzaju połączenie. To jak internet bezprzewodowy, rezonujecie ze sobą, odbieracie na tych samych falach, wiecie, kiedy jedno myśli o drugim, czujecie to. Następuje niemalże natychmiastowe rozpoznanie energii, drugiej osoby, jej Duszy. Oczywiście objawy zakochania przy miłości uniwersalnej też się pojawiają, to już takie Wasze ziemskie uwarunkowania. Ale przy samym ziemskim zakochaniu tej energii miłości nie widać, nie czuć, nie ma tego połączenia. Zauważyliśmy również, że miłość uniwersalna Was uzdrawia, wspomaga Was w rozwoju, podczas gdy zwykłe, ziemskie zakochanie ma tendencje raczej do zawłaszczania a miłość uniwersalna daje wolność i przestrzeń do rozwoju i odkrywania siebie i siebie nawzajem w prawdzie.

Patrząc od strony energii, takie dwie połączone osoby miłością uniwersalną wyglądają jakby były jedną energią, jednym organizmem, jedną Duszą. Miłość uniwersalna jest wieczna. I takie dwie osoby połączone tą miłością mogą się rozstać, ale nadal będą się kochały, pomimo wszystko.

— Pomimo wszystko… to tak jak miłość bezwarunkowa. Kiedyś mi powiedzieliście, że miłość bezwarunkowa to też program, że ona nie istnieje. Że specjalnie nam ją wdrukowaliście do świadomości i ją głosicie poprzez różnych guru duchowych żebyśmy myśleli, że z nami jest coś nie tak, bo nie potrafimy tak kochać… To jak to jest z tą miłością bezwarunkową?

— Jest tak, jak Ty uważasz na dany moment.

— Wcześniej mówiliście, że kiedy energie się zmienią, to kobieta, która jest w toksycznym związku, odejdzie. Wywnioskowałam, że energie się zmienią, kiedy taka kobieta poczuje miłość, pokocha i zostanie pokochana. Czy tak?

— Tak i miłość jej w tym pomoże. Miłość jest potężną siłą, która pomaga w manifestacji i w przyciąganiu do swojego życia tego, co się chce. Zdradzimy Ci teraz pewną tajemnicę dotyczącą prawa przyciągania i miłości. Dzięki podłączeniu się do uniwersalnej energii miłości, możecie manifestować wszystko, czego naprawdę potrzebujecie. Nikt od nauczania o Prawie Przyciągania Wam o tym nie mówi, bo to jest tajemnica, którą nie chcemy abyście znali. Tylko wtedy PP zadziała i ma sens, kiedy będziecie wizualizować czy afirmować z pozycji energii miłości uniwersalnej. Najpierw należy się do tej energii miłości podłączyć a potem będąc w niej afirmować lub/i wizualizować. I wtedy PP zadziała, inaczej tyko tracicie czas i energię. A my z tego korzystamy, bo marnując energię, oddajecie ją nam. Manifestowanie czegokolwiek bez podłączenia do miłości uniwersalnej nie ma sensu.

— Dlaczego teraz zdradziliście mi ten sekret? To jest naprawdę ważna sprawa i kwestia totalnie zmieniająca podejście do PP.

— Bo wtedy będziemy mieli nad tym przynajmniej jakąś częściową kontrolę. Obecnie energie na Ziemi są tak mocne, że coraz trudniej nam utrzymać wszystko w takim stanie, w jakim byśmy chcieli. Dużo ludzi zaczyna widzieć, rozumieć, czuć więcej. Wychodzą poza system. Od kilkudziesięciu lat rodzą się ludzie tacy jak Ty: buntownicy, non konformiści, ludzie myślący zdroworozsądkowo, samodzielnie, ludzie, których trudno zmanipulować, ogłupić. Pracujemy nad tym problemem cały czas. Już udało nam się częściowo nad tym zapanować poprzez szeroki i rozpowszechniony system wszechobecnej manipulacji. Znaleźliśmy też sposób, aby blokowanie przebudzania nastąpiło już w zarodku. Jednak jest grupa ludzi, którzy nie ulegli i oni cały czas próbują przebudzać innych. Z marnym skutkiem, ale fala została rozpoczęta.

— Czy ta fala obejmie większość ludzi? Czy coś się w systemie, Matriksie zmieni?

Resety

— I tak i nie. Zdecydowana większość jest pod naszą kontrolą i tak. Jednak cała sprawa rozgrywa się ostatecznie i tak w świecie energii a nie w trójwymiarze ziemskiego życia. Może zrobimy kolejny reset i wszystko zaczniemy od nowa, kto wie?

— Nie wierzę w teorię wielkich resetów. To kolejna Wasza manipulacja, aby straszyć ludzi. Przecież życie i tak toczy się w nieskończonych wariacjach, w nieskończonej liczbie wszechświatów. Robiąc reset tylko w tym świecie, nadal będzie on istniał w innym wymiarze, innym wszechświecie.

— Tak, ale zawsze jeden świat jest naszym takim poletkiem doświadczalnym, na którym sprawdzamy: co by było, gdyby…

— A więc nadal: nie zrobicie resetu wszędzie.

— No nie. Próbujemy, sprawdzamy, patrzymy co się stanie, kiedy zmienimy coś w systemie, jakiś jeden układ albo więcej. Jeżeli coś nie zadziała, wtedy rezygnujemy a ten doświadczalny świat kasujemy. Ale życie nadal się toczy, wszędzie, mniej lub bardziej świadomie, inaczej.

— Czy w takim razie, w którymś ze światów ludzie kolektywnie się przebudzili i wyszli poza Matriksa?

— Ha, ha! No co Ty! Ludzie nie, ale inne istoty — tak.

Czakry

— Może porozmawiajmy dalej o manipulacjach w duchowości. Mówiliście mi kiedyś, że temat czakr jest również manipulacją, że jest przekłamany.

— Nie jest przekłamany, wszystko zawiera się w nazwie. Widzisz, Wy ludzie, myślicie, że wszystko przed Wami poukrywaliśmy, że musicie szukać prawdy. A prawda czasami jest na wierzchu, nigdzie nie musicie szukać. Leży sobie tuż pod Waszym nosem, ale Wy jej nie widzicie.

— Dlaczego?

— Bo nie myślicie samodzielnie, tylko słuchacie innych, „mądrzejszych” od siebie, tak Wam się wydaje. Nie analizujecie, nie kojarzycie faktów, nie myślicie krytycznie, logicznie, nie zadajecie pytań. Nie śmiecie kwestionować prawd przedstawionych Wam przez kogoś innego. Idziecie tylko jak na sznurku za kimś, za czyimiś prawdami. A co w sanskrycie oznacza czakra?

— Nie wiem.

— Koło, okrąg. Energia płynie we Wszechświecie liniowo lub falami. Kiedy następuje zapętlenie, zawirowanie energii, wtedy energia krąży w kole. Czakry to wiry energetyczne, które są zaburzeniem przepływu energii. Czakry to nic dobrego. To zawirowania, które mają na celu zubażać Was z energii. Kiedy skupiacie się na czakrach, nakładając na nie dłonie, medytując nad nimi, wówczas jeszcze bardziej utrzymujecie niesłużący Wam stan rzeczy. Wówczas, poprzez Waszą energię, te wiry energetyczne są utrzymywane w takim stanie, w jakim je zamontowaliśmy na Waszej energetyce. Wy myślicie, że robicie dobrze, kiedy odprawiacie jakieś rytuały, jak Wy to nazywacie, oczyszczania, wzmacniania czakr, a tak naprawdę sami sobie szkodzicie. Oczywiście po takim zabiegu możecie czuć się lepiej, ale nie na długo. Będziecie czuć się lepiej, zdrowiej, bo zadziała zwykły efekt placebo. Wmówicie sobie, że to zadziałało i tyle.

— To dlaczego zamontowaliście na naszym ciele energetycznym czakry?

— Żeby móc się do Was podpinać, żeby móc brać od Was energię, żeby móc wprowadzać przez nie różne choroby. To jak otwarte wrota do Was, do Waszej energetyki a przez to do Waszej świadomości.

— Czy można się jakoś od tych czakr uwolnić?

— No wiesz, tego to akurat Ci nie powiemy. To nie leży w naszym interesie.

— Ja myślę, że wystarczy wyobrażać sobie, że nie mamy tych czakr, tylko, że energia płynie przez nas prostym słupem, strumieniem, z góry na dół. Wystarczy się na tych czakrach nie skupiać, po prostu.

— Myśl sobie co chcesz.

Stare/młode Dusze

— Chciałam jeszcze porozmawiać o kwestii Duszy. Już trochę rozmawialiśmy o tym w pierwszej części, ale ja nadal mam kilka pytań.

— Co chcesz wiedzieć?

— Temat starych dusz oraz kontraktów dusz ze mną w ogóle nie rezonuje. Możecie wyjaśnić, jak to jest? Jak Wy to postrzegacie?

— Ha, ha! To są dwa tematy, które nas najbardziej śmieszą w tej całej Waszej pseudoduchowości.

— Czy to ludzie sobie sami wymyślili, czy to Wy wrzuciliście nam te tematy do świadomości jako kontrolę i manipulację?

— Tak naprawdę to mało co Wy sami wymyśliliście. Większość informacji jest podsyłana przez nas. Czasami rzucamy Wam tylko jakieś hasło i obserwujemy co Wy z tym zrobicie, czasami podsuwamy Wam konkretne historie i bajki. Wy ludzie jesteście tak łatwowierni, jak dzieci wierzycie w bajki. Pora dorosnąć!

— No więc jak to jest z tymi duszami.

— Może zaczniemy od tych „starych” dusz. Pojęcie starych dusz wymyśliliście sobie sami, żeby poczuć się lepiej, żeby się dowartościować kosztem innych, żeby Wasze ego poczuło się lepiej, poczuło się docenione. Jeżeli Dusza pochodzi ze Źródła, które jest wszechwieczne, jest od samego początku wszystkiego, to powiedz mi, skąd się wzięły tak zwane „młode dusze”? To jest nielogiczne, no ale Wy ludzie z logicznym myśleniem macie mało wspólnego. Każda Dusza jest stara, ma taki wiek, jaki wiek ma Źródło, z którego pochodzi. Tutaj bardziej chodzi o doświadczenie. Jedni ludzie są bardziej doświadczeni, bardziej inteligentni, mądrzy, wiedzący, inni mniej. Jedni ludzie uczą się na swoich błędach, wyciągają nauczki z doświadczeń, inni w kółko powtarzają te same błędy, nie analizują, nie myślą. Tu chodzi bardziej o ludzkie, ziemskie doświadczenie. Dusza w każdym jest taka sama, ma ten sam wiek. To człowiek, który jest jakby nośnikiem tej Duszy, może albo korzystać z jej mądrości albo nie. Może słuchać głosu swojej wewnętrznej mądrości albo nie. Sama Dusza nie ma tu nic do rzeczy, to człowiek ją ogranicza. Wystarczy, że osoba bez życiowego, ziemskiego doświadczenia zacznie słuchać mądrości jaka płynie z jej Duszy i od razu stanie się doświadczona, będzie wiedziała więcej niż inni. I inni pomyślą, że jest „starą Duszą” a będzie miała mniej doświadczenia niż inni. Nie ma czegoś takiego jak „młoda” czy „stara” Dusza, są tylko ludzie, którzy bardziej lub mniej słuchają swojej Duszy, Intuicji, wewnętrznej mądrości.

— A kontrakty Dusz? Czy jest coś takiego?

Kontrakty Dusz

— Kontrakty Dusz sami sobie wymyśliliście, aby jakoś wytłumaczyć bezsens Waszego życia na Ziemi. Wierzycie w to, więc tak macie. Jak nie wierzysz, to nie masz. Żadna Dusza nie będzie zgadzała się na te wszystkie cierpienia, upokarzania, tragedie, smutki, depresje, okropności, choroby. Po co? Zastanawialiście się w ogóle kiedyś, po co niby Dusza miałaby cierpieć na Ziemi? Zgadzać się na to?

— Niektórzy mówią, że Bóg poznaje wtedy siebie poprzez doświadczanie na Ziemi. Albo że Dusza chce tego doświadczać.

— Och te Wasze teorie z dupy wzięte, ha, ha. Jacy Wy ludzie jesteście śmieszni z tymi swoimi teoriami i bajkami. Bóg ma gdzieś Was, Waszą Ziemię, Wasze życie. Myślicie, że on się Wami przejmuje? Nie. On jest — to wszystko. Jest. Nic więcej. To nie jest jakiś dobry, kochający tatuś, który martwi się o swoje dzieci. On Jest. Koniec. Nic ponad to, nic, poza tym.

Dusza nie musi nic doświadczać, bo jej to do niczego niepotrzebne. Wy myślicie, że Dusza tak się cieszy z bycia na Ziemi i doświadczania? Że z ochotą tu schodzi, do tej hodowli? Nie. Dusze są przechwytywane i wpychane do systemu, inaczej Matriks by nie istniał. Byłby wtedy tylko pustą maszyną, bez duszy, nicością, pustką. Dusza pochodzi ze Źródła i jako taka jest idealna, pełna, nie potrzebuje do żadnego wzrostu, jak to Wy uważacie, ziemskich doświadczeń. Ona już wie wszystko, jest idealną pełnią.

— To dlaczego tak jest, że do jednych Dusz nas ciągnie, przyciąga niczym magnez a od innych wręcz nas odpycha?

— Musicie zrozumieć, że macie błędne pojmowanie istoty „wcielania”, jak Wy to nazywacie. Dusza nie wciela się jeden do jednego, czyli jedna Dusza do jednego ciała ludzkiego. Jak już mówiliśmy w pierwszej części Dusza to kawałek Ducha. Istnieje pewna systematyka Dusz, Wy to nazywacie „grupy Dusz”. Omówimy to obrazowo: wyobraź sobie jedną wielką Duszę. Ona jest rozkawałkowana na tysiące części i każda z tych części tej jednej, wielkiej Duszy „wciela się” do różnych ludzi.

— To ciekawe o czym mówicie. Spotkałam się z osobami, które oferują scalanie kawałków Duszy, jej integrację.

— To wielkie nieporozumienie. Czegoś takiego nie można zrobić. Jak możesz wziąć kawałek tej samej Duszy, która jest w kimś innym, zabrać mu ją i przyswoić sobie? Tu chodzi raczej o oświetlanie światłem świadomości cieni i mroków podświadomości, o dochodzenie do hamujących przekonań, kompleksów, traum. O poznanie tego co niepoznane, zepchnięte do piwnicy nieświadomości.

Pytałaś o przyciąganie Dusz. Dlatego właśnie do niektórych ludzi Cię tak ciągnie, przyciąga, wydaje Ci się, że te osoby znasz od dawna, następuje niemalże błyskawiczne rozpoznanie, złapanie tej samej wibracji, wydaje się Wam, że nadajecie na tych samych falach. Wy mówicie o takich ludziach „Bratnia Dusza” lub „Bliźniacza Dusza” /„Bliźniaczy Płomień”. Oczywiście jeszcze sobie te pojęcia rozdzieliliście i osobno zdefiniowaliście, ale nie będziemy o tym teraz mówić.

A przyciąga dlatego, iż te części jednej, wielkiej Duszy wyczuwają się i dążą do scalenia. Te same części rozpoznają siebie, wyczuwają od razu.

— Ok, rozumiem,

ale jeżeli Dusze pochodzą od jednego Ducha, to skąd się porobiły grupy Dusz? Nie powinno to być wszystko to samo?

— I tutaj do zrozumienia tego, dochodzi kwestia Waszego DNA.

Śmieciowe DNA i pochodzenie człowieka

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.