Wikingowie. Wojownicy Północy (ebook)(audiobook)(audiobook)

    Wydawnictwo:
    Wydawnictwo RM
    Ocena:
    Bądź pierwszym, który oceni tę książkę
    Stron:
    320
    2w1 w pakiecie:
    ePub
    Mobi

    Ebook

    34,90 zł 26%
    25,94 zł

    Dodaj do koszyka lub Kup na prezent Kup 1-kliknięciem

    Przenieś na półkę

    Do przechowalni

    Władcy mórz

    Philip Line jest niekwestionowanym ekspertem w zakresie wczesnośredniowiecznej historii Skandynawii, a także sposobów walk i zakresu zbrojnych możliwości wikingów. Napisał wiele artykułów, m.in. o norweskiej wojnie morskiej i o roli duchownych w kampaniach wojskowych. Wikingowie. Wojownicy Północy to książka oparta na licznych dokumentach, kronikach i sagach, a także niedawno odkrytych dowodach bytności tych niezwykłych ludzi. Philip Line badaniami objął obszar Skandynawii, Wysp Brytyjskich, Imperium Karolińskiego i królestw będących jego spadkobiercami, a także wschodnie wybrzeże Morza Bałtyckiego. Przedstawił dotychczas znane poglądy historyków na kwestię stosunku wikingów do przemocy i ich metod walki. Ta lektura zainteresuje wszystkich, którzy pragną zrozumieć, jak działali wikingowie i w jaki sposób odnosili sukcesy w średniowiecznej Europie. Autor rozpatrywał działania wojenne na tle epoki i przeanalizował powody, dla których wikingowie stawali do walki. Przede wszystkim jednak przyjrzał się praktycznym aspektom prowadzenia wojny w tamtych czasach. Przedstawił przebieg kampanii i najazdów oraz przeanalizował cele wikingów, ich strategie i sposoby przemieszczania się. Zrekonstruował bitwy morskie i lądowe, wykorzystując wszelkie dostępne źródła, aby zrozumieć specyfikę ówczesnej walki.

    (…) Kamienie runiczne to nasze jedyne źródło pisane z tamtych czasów w Skandynawii. Pojawiły się najpierw w Danii, skąd zwyczaj ich stawiania trafił pod koniec X wieku do Norwegii i Westrogothii (Västergötland), a na początku XI wieku – do wschodniej Szwecji. Tam stawiano je przez następne stulecie, natomiast dalej na zachód praktyka ta zanikła w połowie XI wieku. Kilka słynnych inskrypcji z kamieni runicznych dostarczyło ograniczonego zasobu informacji o tych, którzy wyruszyli na wojnę, dokąd się udali, czy osiągnęli zyski oraz czy przeżyli bądź też zginęli. Czasami inskrypcje wskazują konkretnych ludzi poprzez nadany im tytuł, taki jak „sternik” lub „thegn”, ale taka wskazówka jest przydatna wtedy, gdy zostanie uzupełniona i ujednoznaczniona przez inne źródła. Jednak kamienie runiczne służyły przede wszystkim upamiętnieniu zmarłych i ich żyjących krewnych, którzy je stawiali. Były także deklaracją przynależności religijnej i politycznej. Przydają się bardziej do badania struktury społecznej niż sztuki wojennej (…)                                                                                        

     Fragment książki

    Selling ebookpoint.pl